Dag 12 , Steensel naar Middelbeers

Ik was als een blok in slaap gevallen gisteravond.  Maar na een paar uur werd ik wakker door lawaai in de kamer naast me. Twee mannen met een slok teveel op die weer op de kamer kwamen. De rust bij de overnachtingen bij Vrienden op de Fiets versus de hotelkamers met veel gasten….en hier betaal je een kwak meer voor. Maar goed , toen ze stil waren viel ik weer als een blok in slaap om om 3.45 uur weer wakker te worden, badend in het zweet. Behoorlijk te vroeg dus en ik voelde me niet lekker. Toch lukte het nog een paar uur te slapen. Om 7 uur stond ik op en zag dat mijn wasje nog niet droog was. Er was een föhn en ik begin mijn was te föhnen maar helemaal droog kreeg ik het niet. Nou ja , na een half uur was ik het gewoon beu kwam het eigenlijk op neer. Ik pakte twee paracetamols want ik voelde me niet helemaal happy.

Om 8 uur ging ik ontbijten . Ontbijtbuffet en ik pakte een broodje en wat kaas.  Ik keek de eieren wat wantrouwig aan maar het bleken deze keer wel hardgekookte te zijn.

Om 9 uur liep ik aan richting Knegsel. Uiteraard liep ik net buiten Steensel een verkeerde weg in maar dat is al standaard geworden . Hoort er gewoon bij zullen we maar zeggen. Houd me alert of zo.

Het is mijn verjaardag vandaag en het is ongelooflijk maar ik ben nu 50. Fucking 50 !!  Ook een reden om te wandelen…kunnen ze niet zo’n pop voor mijn deur zetten. Maar Hennie , een vriendin kon het niet zo maar voorbij laten gaan en had haar auto in Knegsel neergezet en liep me tegemoet. Op het viaduct tussen de twee dorpen kwamen we elkaar tegen. Zij vrolijk toeterend op een rolfluitje en een feesthoedje op. Ik kreeg ook een hoedje op en een ‘mooie’ ketting met 50 erop.

We liepen naar Knegsel en gingen naar een restaurant en ze trakteerde me op taart en cappuccino.  En ik kreeg een ei en noten als kado….ze volgt me dus goed en weet wat ik nodig heb. Haha.

Wat een leuke actie zeg.  Ik vond het ook erg leuk om samen een stukje te lopen.

Ja , die is op zijn kop…krijg dat niet goed via gsm.

Het begon wat te regenen maar nu had ik hulp om mijn regencape goed aan te trekken dus we gingen op pad. Hennie liep nog een stukje mee richting Vessem en halverwege namen we afscheid en draaide ze om .

Vanaf nu weer alleen en het begin steeds meer te regenen. Ik had wat moeite om de muts van mijn regencape op te houden. Het waaide steeds af. Ik had nog het feesthoedje  dat Hennie had gegeven en zette het boven op mijn muts maar helaas , het elastiekje knapte. Jammer , want het was wel een goeie oplossing vond ik. Mijn broek , schoenen en sokken waren al snel doorweekt maar toch had ik er niet de balen in.  Sterker nog, ik liep best lekker.  Op die afwaaiende muts na dan.

Op de weg naar Vessem kwam ik nog een oudere man tegen die aan het wandelen was met een grote paraplu. Hij begon te babbelen. Hij was niet zo lang geleden aangereden op deze weg waar we stonden. Was hij ook aan het wandelen en werd aangereden door een fietser die doorreed. Elleboog op vier plekken gebroken . Kwam allemaal door de drugs , zei hij. ‘Ze geven nergens wat om , niet verzekerd en aan de drugs.’ Wist hij zeker. Na een minuut of 10 liep ik weer door na hem een paar keer van de weg gehaald te hebben omdat hij gewoon bleef staan als er een auto aankwam. Hij stond er steeds met zijn rug naartoe …. ook aan de drugs denk ik.

In Vessem liep ik naar de Pelgrimshoeve, dat is een pleisterplaats voor pelgrims. Altijd staat er koffie klaar en word je hartelijk ontvangen door de gastheer en vrouw van die week. Ik was de enige gast nu en ik was blij dat ik even kon zitten en mijn natte zooi uit kon trekken.

Mijn briefje met geschreven aantekening was ondertussen een onleesbaar nat propje geworden dus ik gooide het weg. Na twee koppen koffie met kuukske , een stempel, een rondleiding en een half uur praten over lange afstandswandelen en de bijzondere dingen die je dan meemaakt stond ik weer op en trok mijn natte kloffie weer aan.

Op richting Middelbeers . Mijn geboortedorp. Dit stuk heb ik geen aanwijzingen meer nodig. Dat loop ik blindelings. Het blijft maar regenen en ik blijf maar ruzie maken met mijn muts. Had ik maar een wasknijper mee genomen , dan kom ik het vastzetten op mijn hoedje. Maar ik heb geen wasknijper dus loop door.

Rond 16.00 uur loop ik Middelbeers binnen. Eerst even naar het kerkhof waar mijn pa ligt. Ik heb het gehaald ,pa. Ik ben in Beers !

‘Thuis’ is het weer tijd voor koffie en gebak. Vannacht blijf ik bij mijn moeder slapen die een ree soep heeft gemaakt en slaap ik op mijn oude slaapkamer.

Een relaxte wandeldag ondanks de regen en toch 19 kilometer weer. Den Bosch komt in zicht.