Trainingsdag 6 , Suskes klumpenpèdje, Reusel

Trainingsdag 6, Suskes klumpenpèdje, Reusel

Op een feestje in Hilversum ontmoette ik Brechje en al snel stonden we te babbelen . Bleek ze ook nog eens in de buurt te wonen en we bleken een aantal bizarre overeenkomsten te hebben in ons leven. En…we houden allebei van wandelen dus een afspraak was zo gemaakt.

In Reusel vond ik een route genaamd Suskes Klumpenpèdje . `Goed `, zei Brechje, `ben ik Suske en jij Wiske `. Prima, zolang ik geen Sidonia wordt genoemd wat ook vrij onwaarschijnlijk is trouwens, vind ik het allemaal best .

We spraken af op zo ongeveer de warmste dag van het jaar tot nu toe. Het beloofde 38 graden te worden dus we spraken af om 9 uur `s morgens om de hitte voor te zijn . Dachten we…

De honden laten we allebei thuis. Vol goede moed rijd ik naar Reusel en stap uit bij de parkeerplaats van de Hollandershoeve en een klamme, dampige , warme hitte stampt me knoerhard in mijn gezicht en ik begin instant te zweten. Fucking hell…het is nu dus al verschrikkelijk warm.

Brechje arriveert ook en we beginnen meteen te lopen zodat we ons niet kunnen bedenken . Al snel voel ik het zweet dat over mijn hele lijf de poriën uitstroomt maar we lopen dapper door. Maar welke kant op ? Ik zie een klompje hangen. Ah, dat moet het zijn. Na een klompje of 5 zijn we het spoor bijster en staan we weer bij een punt dat we al gehad hebben. Nou breekt mijn klomp ! Suske neemt ons behoorlijk in de maling. Zal wel Reuselse humor zijn . Het lijkt ook of de te volgen klompjes steeds kleiner worden.  Ondertussen ziet Brechje er ook uit of ze gaat smelten maar we besluiten niet te stoppen en ons eigen pad maar te volgen.

Het is mooi hier maar door de extreme droogte en de verpieterde begroeiing daardoor denk ik wel dat het normaal gezien veel mooier is. We lopen rond het Beleven wat je uitspreekt als Bele-Ven  en je zou verwachten dat het hier krioelt van de vogels maar dat blijkt niet zo te zijn. Of mijn blik is vertroebeld door het vele zweten. Met ander woorden…er is nu niet veel te beleven bij het beleven. Ik zou zeggen bel even voordat je er gaat wandelen . Het is echt fijner als je het beleven echt kunt beleven.

Af en toe zien we nog een Klumpke van Suske maar we negeren die totaal.  We behoren natuurlijk het paadje te volgen maar dat zal mijn klomp niet roesten. Bramen vinden we wel , veel bramen zelfs, klein maar lekker en al snel staan we onze mond vol te proppen.

Moe maar voldaan bereiken we de Hollandershoeve weer. Langs het aspergeveld, over de akkers. Het was echt veel te warm om te wandelen maar we hebben het potdomme wel gedaan. Dus ik ben best wel een beetje trots op ons ondanks dat het gekkenwerk was maar dat had ik op mijn klompen kunnen aanvoelen natuurlijk. Blijkt dat we toch nog ruim 6 kilometer gelopen hebben. Echt meer dan voldoende.

Brechjes vriend Merlijn schuift fris en fruitig aan voor de lunch samen met hondje Boef . We zitten er een beetje plakkerig bij en de recht uit de douche Merlijn valt wel wat uit de toon met die twee zweterige, ietwat meurende vermoeide vrouwen. De lunch was goed en al op voordat ik er een foto van maakte.
Maar les van vandaag is…niet wandelen met deze temperaturen OF veel vroeger vertrekken nog.