Trainingsdag 7 De Moeren, Reusel
Wederom ging ik met Brechje op pad. Deze keer wat vroeger vanwege de hitte die ook vandaag weer zou toeslaan en wederom zonder Sam de Akita maar met Pien en Boef . We spraken af om 7.30 `s morgens bij de Moeren in Reusel want ik wist het wel te vinden. Hoe moeilijk kan het zijn ? Gewoon achteraan het zandpad parkeren.
Halverwege mijn rit naar Reusel besefte ik dat ik eigenlijk helemaal geen clue had welk zandpad Brechje bedoelde. Ik had wel `oja, dat weet ik wel gezegd`, maar nu ik onderweg was drong het tot me door dat Reusel vast wel meer dan 1 zandpad had. Waarschijnlijk wel meer dan 5 ook . Om me de zoektocht naar het juiste zandpad te besparen nam ik contact op met Brechje en ze kwam met haar auto naar het begin van de Lensheuvel. Ik reed achter haar aan en net buiten de bebouwde kom stond een bordje naar rechts met `De Moeren` erop en ja hoor, een zandpad. Ahum…
Brechje was zomers gekleed met slippers aan maar we gingen niet erg hard lopen was het plan vanwege de warmte dus prima. Ik was wel voorbereid met ice towel , water, zakmes, aansteker en alles. Bijna in survival modus kwam ik de Reuselse bossen trotseren. Mij maak je niks. De lucht was prachtig helderblauw waardoor de wolken sterk afstaken . Ik geniet daarvan. Dat soort dingen kan me erg gelukkig maken. Noem het klein maar juist het opmerken van je omgeving, je bewust worden van de schoonheid om je heen , maakt dat je leven een stuk mooier wordt.
Het pad dat we gingen volgen heet het Laarzenpad , normaal gezien is dit een erg drassig gebied maar door de aanhoudende droogte is daar nu niks van te merken. Maar goed ook voor Brechje op haar slippers . Hier in Reusel hebben ze blijkbaar wel wat met schoeisel aangezien het vorige pad wat we liepen het klompenpad heet. Ben benieuwd wat ze nog meer in petto hebben hier. Slipperpad , pumppad , crocpad….
Het was een leuke ronde om een omheind gebied heen waar koeien graasden. Nou ja… graasden. Meer lamlendig op hun buik liggen was het. We kwamen bij een draaipoortje waar we langs af liepen. Langs af ??? Geen idee waarom dat ding daar stond. Het komt zeker in aanmerking voor de verkiezing van meest nutteloze poortje van Nederland mocht daar een verkiezing van zijn.
Brechje vond een bijzonder mooi motje, dood helaas en voorzichtig pakte ze het op en ik probeerde wat foto`s te maken. Dat lukte niet helemaal maar als iemand weet wat voor een mot het is horen we het graag.
De Moeren is een gevarieerd gebied met veel varens, heel veel gagel , berken en dennen. We moesten wel grotendeels achter elkaar lopen omdat het eerste stuk bestond uit een smal paadje rond het omheinde gebied heen. De kleine honden waren af en toe amper zichtbaar in het hoge gras waar ze zich doorheen moesten dringen. Maar meer en meer valt het op hoe extreem droog het is.
Na een pauze waar de honden en wij zelf wat dronken liepen we weer verder . Alles bij elkaar iets meer dan 8 kilometer totdat de zon weer behoorlijk begon te steken en beide honden moe begonnen te worden. Goed hè, de honden de schuld geven…
Toen we weer bij de auto`s kwamen kwam ik erachter dat Brechje heel die tijd het dode mooie motje had vastgehouden en toen ze het bekeek kwam ze erachter dat het dode mooie motje niet bepaald bestand was geweest tegen haar vochtige, warme handen en het viel symbolisch helemaal uit elkaar. Symbolisch omdat wij dat ook een beetje deden. De een met een grote blaar op haar beslipperde voet en de ander …nou…ja, gewoon moe.
Bij thuiskomst merkte ik dat ik mijn ice towel verloren was…sunt, want dat is toch wel een fijn ding met deze temperaturen. Maar misschien heeft een van die koeien er wel wat aan. Dus als je gaat wandelen in De Moeren in Reusel en je ziet een koe met een blauwe doek om haar heen….MIJN !!
