Dag 2 , Mesch – Cadier en Keer

Gisterenavond ben ik niet meer terug gegaan naar restaurant T Koffer. Ik was te moe en mijn benen vonden het genoeg. Rond 19.00 uur lag ik op bed beetje schrijven en route voor deze dag  van opschrijven. Ik heb eigenlijk ook genoeg om te eten zelf bij. Nootjes dus.  Tegen 12 uur doe ik het licht uit en ik sliep snel.
Ik werd dan ook redelijk uitgerust wakker en keek op de klok om te zien dat het 3.50 uur was. Verdomme , da`s maar 4 uurtjes slaap. Ik probeer weer te pitten en gelukkig lukt dat nog wel wat.
Om 7.30 uur sta ik op en ga douchen en mijn spullen pakken. Tijd genoeg want ontbijt is om 8.30 uur. Echt schoon is het hier niet, douchedeur gaat niet dicht, dode vliegen op vensterbank en alles is groezelig.
Ontbijt is prima, broodjes genoeg dus de overschot pak ik in.

 

Het regent maar niet veel dus ik besluit mijn jas aan te doen maar geen regenkleding. Ik loop om 9.15 uur  T Piepke uit en buiten Mesch begint het meteen te stijgen. Dju, ik heb niet gestrecht vanmorgen en ik merk het aan mijn kuit.
Na een paar honderd meter kijk ik om en zie dat twee wandelaars me langzaam inhalen. Duurt niet lang voordat ze me inhalen en het blijkt een ouder koppel te zijn die dezelfde route gaan doen vandaag. Mooi, dan ga ik jullie achtervolgen , zeg ik.  Het loopt best prettig als je kunt praten maar na een paar kilometer zegt hij dat ze door gaan lopen. Ja, ik slenter nogal, zeg ik.  Zou ik ook wel willen , zegt zijn vrouw , Maar ik moet mijn man volgen`. Tja, denk ik, je moet helemaal niks, maar goed.

Op het einde van het pad haal ik ze weer in, manlief moet al plassen. Rechts of links ? Doordat ik hun volgde heb ik niet op mijn eigen papiertje gelet waar ik mijn aanwijzingen heb staan. Ik ga rechts en besef gelukkig al snel dat dat niet klopt. Zo zie je maar weer, nooit blindelings achter anderen aanlopen….

Het is een mooie route en al snel heb ik geen last meer van mijn kuit. Mijn benen voelen verrassend goed. Veel boomgaarden en mooie bossen. Ik kom bij een wei met koeien en een exemplaar met een flapoor begint te loeien. Ik begin tegen het beest te babbelen en ze loopt al terug loeiend mee. Best interessant gesprek. Hoe ist, koeike ?  Moeeeeeehhh  Bende moe , ja ?  Moeeehhhh
Op het einde van de wei zeg ik houdoe en geef een aai over haar neus en vervolg mijn weg.

Twee wandelaars komen me tegemoet en ik zie de man een foto van iets maken en meteen weer doorlopen. Dus nieuwsgierig kijk ik wat er te zien was en zie een zieke merel zitten. Dus je knipt een foto van een zieke merel en loopt weer door ? Raar. Verderop zie ik een verrekte grote slak en ga die effe zitten bekijken .

Op het einde van deze weg zie ik weer twee wandelaars lopen. He, het koppel van vanmorgen. Haha, zit ik toch weer vlak achter ze ondanks mijn geslenter.

Ik vervolg mijn weg over een smal stijgend padje. Omhoog loop ik letterlijk voetje voor voetje, op de rechte paden slenter ik gestaag door omlaag ga ik voorzichtig omdat het geregend heeft. Af en toe neem ik een steen mee die ik een stukje verder toch maar weer neerleg. Alleen de speciale vondsten mogen mee heb ik besloten.

Ik krijg wat trek en dorst en besluit het volgende bankje te gaan zitten. Bijna daar…hoekje om en…..ja, hoor, het koppel van vanmorgen zit op het bankje. Normaal zou ik doorlopen maar nu niet. Ik ga bij jullie zitten , zeg ik. want ik had al besloten het eerste bankje te gaan zitten dus dat doe ik nu ook. Ze maakten plaats en ik kreeg een vuilniszak om op het natte bankje te leggen. Het is een aardig koppel, ervaren LAW lopers uit Someren. Ik vraag ze of ze wat noten en dadels willen en trek twee zakjes uit mijn tas. Die zeul je maar lekker zelf mee, zegt de man lachend. Na een kwartiertje staan we weer op en we vervolgen onze weg. Zij op hun tempo en ik op het mijne. Een stuk verder zie ik ze weer lopen dus ze zaten toch fout met hun fancy gps nekhanger. Ik moet er om grinniken.

Dit is echt een prachtig bos en dat het wat regent maakt me niks uit. Weinig last van onder de bomen en alles blinkt en het ruikt heerlijk fris. De gekregen vuilniszak heb ik over mijn rugzak gelegd dus dat wordt ook niet nat. Ik kwam uit bij de Henkeput, een diepe trechter waar ze blijkbaar toen ze die onderzochten botten in vonden van mensen en dieren. Ik vind het maar een akelige plek en ben zo weg.

Een klein vogeltje gaat op twee meter van mij zitten in de berm en zegt tjiep tjiep. Ik praat terug. Echt waar ? Tjiep tjiep Dat meen je niet, Tjiep tjiep Och kom, je zit te kwatsen Tjiep tjiep . Dat ging zo een minuut of vijf door en het vogeltje bleef rustig zitten.

Het valt me op dat ik best veel hardop zit te lullen tegen mezelf en alle dieren die ik tegenkom. Och ja. Na een kilometer of 10 kom ik uit het bos en ik zie een appelboomgaard met een vergezicht plots voor mijn neus. Het is zo onverwacht dat ik meteen stil sta en wooooo zeg. Ondanks de grijze lucht is het prachtig. Ik pluk een peer van een boom die langs de weg staat en loop verder. Mjam mjam.

Bij de verharde weg zie ik een bankje en doe mijn rugzak af en ik hel vreemd voorover zonder dat ding. fantoomrugzak of zo. Ik eet ik de laatste broodjes van het ontbijt en ga wat schrijven. Tijd genoeg .

Mijn benen blijven het goed doen en op rechte vlakke  stukken ga ik behoorlijk snel door. Ruuuustig aan. Dan maar even op een bankje zitten. Jas maar uitdoen want het blijft zo`n twijfel dag qua weer. Ik ga even plassen, eerste keer vandaag onderweg. Ik sta weer op en zie dat ik een kever zo wat op zijn hoofd heb gesast. Oeps…

Na deze lange weg die wel een kilometer of drie is kom ik op een verharde weg die ik oversteek en over een smal paadje kom ik bij een weilandje aan met nog een bankje. Ik ben echt weer te vroeg dus ga weer zitten en blijf hier even. Vandaag ben ik iets meer wandelaars tegen gekomen dan gisteren maar nog is het zeer rustig.

Ik loop na een half uurtje weer door en via een fantastische holle weg loop ik Cadier en Keer binnen.

 

16.00 uur is het. Ik ga op een terrasje zitten en bestel een alcoholvrij biertje en een tosti. De tosti bleek een erg droog ding te zijn.

Ik belde de mensen waar ik nu blijf slapen en ik kon al komen. Een aardig gepensioneerd koppel die een plek of vijf hebben voor Vrienden op de Fiets.

Ik installeer me op mijn kamer en probeer een kamer voor morgen te regelen. Dat valt niet mee. Blijkbaar is er wat te doen komend weekend en alles zit vol.
Rond 18.30 uur ga ik eten en krijg een fiets mee en ik rijd naar het eetcafe dat ze hebben aangeraden. Goeie tip, was lekker en veul.

Op hoop van zegen dan maar voor morgen dat ik een slaapplaats vind…..